<< Feb 2016 >>
MaDiWoDoVrZaZo
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29            

maandag 29 februari 2016 | 20:00 vertoning

locatie: OFFoff

Chick Strand
Anselmo VS, 1967, 3', kleur, 16mm   
Waterfall VS, 1967, 3', kleur, 16mm
Loose Ends VS, 1979, 25', zwart-wit, 16mm

Soft Fiction VS, 1979, 54', zwart-wit, 16mm

facebook

Tijdens de retrospectieve over Agnes Varda in Cinematek Brussel introduceert OFFoff haar obscure trans-Atlantische pendant: Chick Strand, samen met Bruce Baillie mede-oprichtster van het legendarisch Canyon Cinema maar bovenal filmmaakster. Als pioneer in het mengen van de experimentele film en documentaire cinema wist ze in haar films telkens de hardnekkige rekbaarheid van de menselijke geest te bevestigen. 

We tonen een doorloop van haar oeuvre, zowel de meer etnografische onderzoeken als haar meer lyrisch werk. Van haar vroege films - waaronder Anselmo, een Mexicaans kind die ze herhaaldelijk zou portretteren - tot Soft Fiction, onlangs plots door Tate bestempeld als hoogtepunt uit de cinema van de late jaren '70: hier is het de vrouwelijke sensualiteit die in haar hardnekkigheid wordt bevestigd.

Anselmo

Eerste film uit een reeks die ze zou maken over Anselmo.

Waterfall 

Een filmgedicht dat gebruik maakt van found footage  en beeldmateriaal dat veranderd werd door printen, thuisontwikkeling en zonlicht. Het is een film dat visuele relaties gebruikt om een gevoel van stroming en beweging op te roepen op de tonen van Japanse Koto muziek.

Loose Ends

Loose Ends is een collagefilm over hoe we de informatie waarmee we overspoeld worden verwerken, dit via een combinatie van persoonlijke ervaring en media in alle vormen. 

Soft Fiction 

Chick Strand's Soft Fiction is een persoonlijke documentaire die op briljante wijze de overlevingskracht van de vrouwelijke sensualiteit portretteert.  Het combineert de documentaire aanpak met een sensueel lyrisch expressionisme. Strand richt haar camera op mensen die praten over hun eigen ervaring, terwijl ze subtiele nuances in gezichtsuitdrukkingen en gebaren vastlegt die zelden worden gezien in de bioscoop. De titel is gelaagd. Het doet denken aan de zachte lijn tussen waarheid en fictie dat kenmerkend is voor Strand's eigen benadering van documentaire, en suggereert het idee van softcore fictie, die past bij de erotische inhoud en stijl van de film. Het is niet gemakkelijk een erotische film te vinden waarin een vrouwelijk perspectief zowel het narratieve discours als de visuele en auditieve ritmes waarmee de film is gestructureerd domineeert. Strand blijft in haar briljante, innovatieve persoonlijke documentaires haar thema - de bevestiging van de veerkracht van de menselijke geest - bejubelen.

 

trefwoorden

jaren 1960 | jaren 1970